عِرق ملّی...
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
برچسب:
نویسنده: یگانه کاظمی
« هرگز براي تازه شدن دير نيست»خيلي وقت بود كه بانوشتن اسرار درونم فاصله گرفته بودم.خيلي وقت بود احساس ميكردم يك چيزي در وجودم گم شده است.مني كه در روزگاري نه چندان دور همة لحظات تنهاييام را با كاغذپارههاي زبان بسته تقسيم ميكردم و درد درونم را با نوشتن و سياه كردن آنها در ميان مي گذاشتم و لحظههايي كه بغض گلويم را بخاطر ناملايماتي زمانه به سختي ميفشرد و هيچ نوشدارويي را نمييافتم تا با آنها بغضم را بشكنم و مرهمي بر روي آن بگذارم و دل دردمندم را تسكين بخشم و به زمانه و حوادث تلخ و شيرين آن بخندم و ياد كساني بيفتم كه روزگاري حكم ميراندند و اكنون جز نامي خوب يا بد بر سينة تاريخ به يادگار ند
برای دوست داشتن انسان ها
تنها یک راه وجود دارد
آن هم این است که
نخواهی او را تغییر بدهی
او را آن گونه که هست
دوست بدار...
برچسب:
نویسنده: یگانه کاظمی
سلام بهونه قشنگ من برای زندگیآره باز منم همون دیوونه ی همیشگی
فدای مهربونیات چه می کنی با سرنوشت
دلم برات تنگ شده بود این نامه رو واست نوشت
حال من رو اگه بخوای رنگ گلای قالیه
جای نگاهت بد جوری تو صحن چشمام خالیه
ابرا همه پیش منن اینجا هوا پر از غمه
از غصه هام هر چی بگم جون خودت بازم کمه
دیشب دلم گرفته بود رفتم کنار آسمون
فریاد زدم یا تو بیا یا من و پیشت برسون
فدای تو! نمی دونی بی تو چه دردی کشیدم
حقیقت رو واست بگم به آخر خط رسیدم
رفتی و من تنها شدم با غصه های زندگی
قسمت تو سفر شد و قسمت من آوارگی
نمی دونی چه قدر دلم تنگه برای دیدنت
برای مهربونیات نوازشات بوسیدنت
به خاطرت مونده یکی همیشه چشم بهادامه مطلب
« هرگز براي تازه شدن دير نيست»خيلي وقت بود كه بانوشتن اسرار درونم فاصله گرفته بودم.خيلي وقت بود احساس ميكردم يك چيزي در وجودم گم شده است.مني كه در روزگاري نه چندان دور همة لحظات تنهاييام را با كاغذپارههاي زبان بسته تقسيم ميكردم و درد درونم را با نوشتن و سياه كردن آنها در ميان مي گذاشتم و لحظههايي كه بغض گلويم را بخاطر ناملايماتي زمانه به سختي ميفشرد و هيچ نوشدارويي را نمييافتم تا با آنها بغضم را بشكنم و مرهمي بر روي آن بگذارم و دل دردمندم را تسكين بخشم و به زمانه و حوادث تلخ و شيرين آن بخندم و ياد كساني بيفتم كه روزگاري حكم ميراندند و اكنون جز نامي خوب يا بد بر سينة تاريخ به يادگار ند
عِرق ملّی یعنی :
اینکه دریک کشور غریبه در بین پنجاه شصت هزار تماشاگر رقیب ده پانزده نفره دریک گوشه غریبانه پرچم کشورتو با افتخاربدست بگیری و تیم ملی و یا باشگاهی کشورت را تشویق کنی .
این بهترین و زیباترین جملاتیست که در مورد عِرق ملّی به ذهنم می رسد...
نظر شما چیست؟؟؟؟